Od Młodości

~
Wybacz mi
Kiedyś Ciebie zrozumiem
Wybacz mi 
Przyznam Ci kiedyś rację 
Gdy zmięknie mi skóra 
Gdy kolor mi zblednie 
i ja Ci wybaczę 
Każde przeżycie życia nie dane

Lecz daj się uczyć 
Daj mi dojrzewać 
Daj mi poznawać życie od zera
Na własną rękę 
Na mych zasadach

Jeszcze nie latam
Już się nie czołgam
Droga niepewna 
ciągle pod górę 
choć sił brakuje 
Nagrodą skrzydła 
Mój lot nad chmury

Z potknięć bolesnych głębokie rany
coraz to nowe, w kolejnych miejscach 
Z potknięć największych krople czerwone
krople mądrości do rzeki życia

Pieśń wybaczenia z feniksa piersi 
Serca wybawieniem samotna łza
Myśl wybaczenia jak nigdy żywa
Dar zapomnienia o cierniach róż

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Wpuść mnie

~
Wpuść mnie do domu Gdzie czeka szczęście Zaprowadź w dawnych wspomnień uciechę  Odsłoń zasłony Daj światłu płynąć  Po starych ścianach  Co to trzymają by nie runęło  Zetrzyj puch biały Co na meblach zaległy Odsłoń ich kolor kształt ich prawdziwy Zerwij z obrazów materiał ciężki Już ich przed światem skrywać nie musisz Pokaż ich piękno czasem nie tknięte  Marzenie senne zatrzymywane  Kroki niech zabrzmią na korytarzu  W pokoju dziennym niech gra muzyka  Niechaj ożyją przedmioty wszelkie A w rytm ich życia mi przypominaj  Co tylko ściany już pamiętają 
Read more »

Panie poeto

~
Marzeniem moim jest nutą być Twoją pierwszą w refrenie  Do której tęsknisz i której czekasz Która tak znana Ci i tak pewna Gdy Ty mi poezją  dziełem natchnionym  Ja chcę być kwiatem  akantu liściem Pięknem ukrytym, którego szukasz  O którym myślisz, gdy sięgasz pióra  Ty żyjesz w sztuce Ja nią oddycham  Ona Ci wiatrem myśli niosącym mi jest powietrzem w płucach płynącym  Gdy Cię prowadzi w świata krainy We mnie się plącze szukając wyjścia A gdy je znajdzie biegnie ku Tobie chcąc Ci dać oddech chcąc Ci dać skrzydła 
Read more »