Przepraszam

Rozwiązany język

Uwolnione myśli

pod grubym kocem skryte

w cichych zamknięte klatkach

Wybiegły

Echo ich kroków wisi w powietrzu

Dudni melodie tak znaną, niepewną

Ryzyko co nie miało zostać podjęte

Strach przed utratą najważniejszego

Lęki skryte stają się jawą

Zniszczony skarbie, jedyny najdroższy

Skazą niezbywalną pokryty 

Słońce za widnokrąg spadające

nagłym hałasem spłoszone

Wobec słów potęgi czym jest to jedno?

Westchnieniem cichym wśród krzyku demonów

Tak często mówione w powiew wiatru zmienione 

slabego, do zagłuszenia bólu niezdolnego