Tworzę sobie. Bo czemu nie?

Droga znajoma Już tutaj byłam  Przeszłam te kładki Przedarłam chaszcze  Ta moja ścieżka Coś w niej innego Niepokój rośnie w miarę chodzenia  Już tutaj byłaś śpiewa wiatr w drzewach Co słowa jakby starały się zmienić Byłaś, pamiętasz Sama deptałaś  Ktoś zmian dokonał  Nowe odnogi  Które są moje? Pewne? Sprawdzone?  Które pod drzwi prowadzą lipowe

I zobaczymy się po raz ostatni Nie znając losu  Bez pewności końca W oczach zobaczysz tę samą nadzieję Chorą naiwność wiodącą marzenia Pragnienie życia z Tobą pełnego I zobaczymy się po raz ostatni Bez świadomości ostatnich słów Bez pożegnania zbyt wylewnego  Zapach Twój w płucach znów zawiruje Omami zmysły zwykle tak czujne Zabierze rozum co mu się podda I zobaczymy się po raz ostatni Nie znając jeszcze dalszych dróg  Nie widząc świata co za zakrętem Głos Twój wybrzmi ostatnią nutę  Niby mi znaną, niby codzienną  Coraz smutniejszą  Bardziej niepewną  I zobaczymy się po raz ostatni Czas będzie dalej płynął po życiach  Świat pójdzie dalej w nowe początki Minie lat wiele  Ja nie zapomnę  I nie uwierzę w ostatni taniec  Czekając jutra z chorą nadzieją W miejscu pożegnania  zakwitną ogrody  Pełne jaśminu, różowych kamelii  Róż bez liści gdzieś pod cisem Gdy znikną mi obrazy Zanikną dźwięki Wspomnienie uczuć w sercu zostan...